Een nijpend tekort aan persoonlijke beschermingsmiddelen. Voor veel zorginstellingen in de regio vormde het een plotseling opdoemend probleem. Maar één organisatie had er geen last van; die beschikte wel over voldoende PBM en en kon haar personeel wél beschermd laten werken. Want hier had een slimme arboprofessional het probleem zien aankomen en tijdig de inkoper geadviseerd. Toen de vraag toenam, lag de kast vol.
Strategische arbo: kijken naar vakgebied door bedrijfsbril
Dat is precies wat hoogleraar Psychologie Jaap van Muijen bedoelt met strategische arbo. “De arboprofessional daar had naar haar vakgebied gekeken door een bedrijfsbril. Ze had geanalyseerd welke macro-ontwikkelingen er op de organisatie af zouden komen. En daarmee had ze haar vakgebied als een ware opgewaardeerd: dat hoort nu niet meer tot het tertiaire proces, maar tot het secondaire.”
Dat is volgens hem een belangrijk verschil. “Het secondaire proces versterkt direct het primaire en is daardoor moeilijk te vervangen. De arboprofessional van die zorginstelling beschikte over grote kennis van de organisatie. En ook van de omgeving waarin die organisatie functioneerde. Dat koop je niet 123 in. Anders ligt dat met het tertiaire proces. Dat valt wél makkelijk in te kopen. Denk bijvoorbeeld aan de receptie.”
Liefst brede blik en rekening houden met politieke prio’s
Alle arboprofessionals moeten zich afvragen wat er de komende jaren op hun organisatie afkomt. En daarbij hanteren ze het best een brede blik. “Je moet met allerlei zaken rekening houden”, zegt Van Muijen. “Bijvoorbeeld met de politiek. Die spendeert de ene keer wél geld aan bijvoorbeeld duurzame inzetbaarheid en langer doorwerken, maar volgend jaar kan dat zomaar weer anders zijn. Als arboprofessional krijgt u daar natuurlijk mee te maken: in het ene jaar is er meer aandacht en budget voor dat onderwerp dan in het volgende.” Dat vraagt om politiek-strategische arbo.
